human fist

Flipping your lid

Na een stressvolle dag sta je in de keuken om een gezonde maaltijd op tafel te krijgen. In de woonkamer hoor je je kinderen ruzie maken. Je denkt bij jezelf ‘niet weer hé’ en ‘kunnen ze nu niet gewoon even flink zijn’. Een minuut later hoor je een luide klap, gevolgd door je kleuter die begint te krijsen. Enter: Flipping your lid!

Je verliest je geduld

Op dat moment lijkt het alsof je stoppen doorslaan, je rent naar de woonkamer, werpt 1 blik op het slagveld en begint tegen je oudste kind te roepen: ‘Wat heb je nu weer gedaan?’, ‘Waarom moet jij altijd je broer pijn doen?’ en ‘Ik wil je niet meer zien, ga naar je kamer!’. Er komen misschien zelfs wat scheldwoorden bij te pas.

Als de kalmte terug gekeerd is besef je dat je wel erg hard voor je oudste kind geweest bent. Je hebt niet gevraagd wat er precies gebeurd is, je hebt hem veroordeeld zonder hem de kans te geven zich te verdedigen. Misschien was je kleuter ook gewoon van de stoel gevallen in plaats dat je oudste kind hem eraf duwde. Je voelt je schuldig, je voelt je een slechte mama…

Wat je moet weten:

  1. Ten eerste: JIJ BENT DE BESTE MAMA VOOR JOUW KINDEREN!!

2. Ten tweede: Jouw reactie is volledig normaal. Wat er gebeurde is wat men noemt ‘Flipping the lid’.

Flipping your lid is een uitdrukking gebruikt door Daniel Siegle, een Amerikaanse professor in de klinische psychiatrie. Deze uitdrukking wijst op de natuurlijke reactie van ons brein als we onder stress staan. De reactie waarbij ‘het deksel eraf gaat’ en we ongecontroleerd en emotioneel reageren.

Vuistmetafoor

Om dit uit te leggen gebruikt Daniel Siegle de vuistmetafoor, zoals je op onderstaande tekening kan zien.

Flipping your lid

Ons brein bestaat uit 3 delen, namelijk, ons reptielenbrein, zoogdierenbrein en menselijk brein. Je kan je jouw brein voorstellen als je vuist.

  1. Jouw reptielenbrein, dat is jouw hersenstam, is je pols. Hiermee worden je vitale functies zoals ademhalen geregeld.
  2. Als je jouw duim naar binnen vouwt stelt dit jouw zoogdierenbrein voor. Dit deel van ons brein bevat een alarmyssteem dat ons stressysteem in werking zet wanneer er gevaar gedetecteerd wordt.
  3. Dan plooi je je andere vier vingers naar beneden, over je duim. En dit stelt jouw menselijk brein voor. Dit deel van ons brein is verantwoordelijk voor ons denkend vermogen en zorgt ervoor dat we onze emoties kunnen reguleren.

Wat gebeurt er nu op het moment dat je tegen je kinderen gaat roepen? Je zoogdierenbrein detecteert op dat moment gevaar, jouw stresssysteem wordt geactiveerd, waardoor jouw 4 vingers naar omhoog schieten. De verbinding met jouw menselijk brein wordt uitgeschakeld en je gaat ongecontroleerd en emotioneel reageren.

De volgende keer dat je schreeuwt tegen je kind, probeer je dan bewust te zijn van deze natuurlijke reactie en neem het jezelf niet kwalijk! Leg nadien wel uit aan je kind dat jouw deksel er even af vloog en dat het niet zijn of haar fout was. Zelf vertel ik mijn kinderen dan altijd dat mijn draakje rood werd en ik daarom vuur ging spuwen. Dat kennen ze uit het boekje ‘Draakje vurig‘.

Wil je graag meer weten over wie Gewoon Lies is, kijk zeker eens op de Over mij pagina. Zit je met een vraag of wil je graag contact met me opnemen, vul het contactformulier in en ik stuur je zo snel mogelijk een mailtje terug.

Geen enkel nieuws missen, schrijf je dan in op de nieuwsbrief van Gewoon Lies en ontvang een mailtje telkens een nieuwe blogpost online komt.

Volg me ook op:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *