Hulpkreet tijdens mijn burn-out

Hulpkreet tijdens mijn burn-out

Een tijdje geleden kwam ik een brief tegen die ik aan mezelf geschreven had tijdens mijn burn-out, een paar jaar geleden. De brief lezen bracht pijnlijke herinneringen met zich mee, maar ook trots en dankbaarheid dat ik deze moeilijke periode wist te overwinnen en er zelfs sterker uit wist te komen. Mijn burn-out heeft me geleerd bewuster te leven, te vertragen, te genieten van kleine dingen en vooral doen wat voor mij goed voelt en voor mij belangrijk is.

Ik heb lang getwijfeld om deze brief te delen, omdat het heel erg persoonlijk is. Maar ik heb er toch voor gekozen er een blogpost van te maken. Op die manier wil ik anderen die het op dit moment moeilijk hebben of in een burn-out zitten hoop geven dat er beterschap onderweg is. Uiteindelijk overwin jij ook die burn-out!!

Herken jij je in onderstaande tekst, weet dan dat ook jij hier uit zal geraken. Geef jezelf de tijd en rust die nodig is om jezelf opnieuw te vinden, om stil te staan bij jouw leven en wat jij nu echt wilt en nodig hebt.

“Luister naar je lichaam zodat het niet hoeft te schreeuwen”

Leer luisteren naar je lichaam zodat het niet hoeft te schreeuwen

Deze zin vat zo een beetje mijn leven van de laatste maanden samen. Jaren heb ik mijn eigen lichaam verwaarloosd, heb ik vooral geleefd naar de verwachtingen van anderen en overtuigingen die ik mezelf heb aangeleerd door de jaren heen.

De laatste maanden zijn heel pijnlijk en confronterend geweest. En ik besef dat ik er ook nog lang niet ben. Maar heel langzaam, stap voor stap, ben ik beginnen luisteren naar mijn lichaam. Heel stilletjes aan hoorde ik naast het schreeuwen ook het fluisteren.

Nog steeds heb ik het moeilijk om ook daadwerkelijk actie te nemen over dat fluisteren. En vaak voel ik hierin ook weinig steun. Opmerkingen uit mijn omgeving geven me het gevoel dat luisteren naar mijn lichaam mag als het goed uitkomt. Maar dat ik voor de rest maar gewoon moet meedoen met de rest, wat iedereen van me verlangt.

Het is net die overtuiging die ik zelf probeer los te laten, wat zo immens moeilijk is. Als anderen dan deze overtuiging telkens herhalen ga ik ze zelf weer geloven. En op dat moment ben ik helemaal verscheurrd. Omdat ik heel goed besef dat ik niet sterk genoeg ben om aan iedereen zijn verwachtingen te voldoen. Het neemt al mijn levensvreugde weg, het verlamt me.

Ik schreef nog vele bladzijden vol in die periode. Het hielp me om dingen van me af te schrijven, om dingen los te laten. Om te ontdekken hoe ik me voelde en wat ik nodig had.

Nu, 3 jaar later, kan ik eindelijk met dankbaarheid terug kijken naar deze periode. Dankbaarheid voor de kans dat mijn burn-out me gaf. Een kans om mijn leven anders aan te pakken. Mijn burn-out was voor mij een groeiproces naar een beter leven! Ik hoop voor jou van harte hetzelfde.

Heb jij ook last van stress? Ben je bang dat je (bijna) in een burn-out zit? Lees in de blogpost “Hoe herken je stress? Wat zijn jouw stress reacties?” aan welke signalen je herkent dat je te veel stress ervaart.

Wil je graag meer weten over wie Gewoon Lies is, kijk zeker eens op de Over mij pagina. Zit je met een vraag of wil je graag contact met me opnemen, vul het contactformulier in en ik stuur je zo snel mogelijk een mailtje terug.

Geen enkel nieuws missen, schrijf je dan in op de nieuwsbrief van Gewoon Lies en ontvang een mailtje telkens een nieuwe blogpost online komt.

Volg me ook op:

Tags:

6 reacties op “Hulpkreet tijdens mijn burn-out”

  1. Pingback: Hoe een burn-out herkennen? waaraan ik merkte dat ik een burn-out had | Gewoon Lies

  2. Pingback: Burn-out als groeiproces | Gewoon Lies

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *